เวลา

เราคงเคยได้ยินว่า "เวลาไม่เคยคอยใคร" กันมาจนเบื่อแล้ว แต่แท้ที่จริงแล้วเวลาไม่ได้เคลื่อนตัวห่างจากเราไปหรอก เราเองต่างหากที่ค่อยๆเคลื่อนตัวออกห่างจากเวลาไปเรื่อยๆ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ว่างเปล่า เวลายังคงอยู่ ถึงแม้ว่าอารยธรรมมนุษย์จะล้มสลายไป เวลาก็ยังคงอยู่ไม่ได้หายไปไหน เวลาอาจจะเป็นนิรันดร์ก็ได้ไม่มีใครรู้หรอก

เวลาความรักจากเราไปเรามักโทษเวลา เวลาเราทำอะไรไม่ทันเรามักโทษเวลาว่ามีน้อยเกินไป เวลาวันหยุดพักผ่อนที่แสนจะสุขสบายเราก็มักโทษเวลาว่าช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน เวลาเราทุกข์เราก็มักโทษเวลาว่าเวลาทำไมเดินไปช้าเหลือเกินเมื่อไหร่จะผ่านความทุกข์นี้ไปสักที และอีกหลายๆอย่างที่คนเรามักโทษเวลา



บางทีผมก็แอบคิดสงสัยว่า เวลาทำผิดอะไรน่ะทำไมคนเราถึงชอบโทษเวลากันจัง? และเมื่อถึงคราวที่เราบาดเจ็บ เจ็บปวด จากอะไรสักอย่างที่กระทำต่อจิตใจของเรา เมื่อนั้นก็จะมีคนปลอบใจเราว่า "เวลาเยียวยาได้ทุกสิ่ง..เดี๋ยวก็หายเจ็บปวด สู้ๆน่ะ" เวลาก็กลายเป็นที่พึ่งในยามที่เราไม่มีที่พึ่ง เวลาก็ถูกลงโทษในยามที่เราทำผิดโดยไม่คิดที่จะโทษตัวเอง เลยแอบสงสัยว่า เวลาทำิผิดอะไรเหรอ??

อาจเป็นเพราะคนเรามักเอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางของทุกสรรพสิ่ง สรรพสิ่งทุกสรรพสิ่งจึงตกเป็นแพะรับบาปไปโดยไม่มีสิทธิ์ยื่นอุธรณ์ใดใดทั้งสิ้นรวมทั้งเวลาด้วย พูดง่ายๆเรามักโทษสิ่งที่มิใช่ตัวเรา เรามาอยู่บนโลกนี้แค่ชั่วคราวแต่แค่ชั่วคราวก็นานพอให้เราทำสิ่งดีๆต่อคนอื่นและต่อโลกของเราได้บ้างไม่มากก็น้อย..................

เวลาไม่ได้ผ่านเลยไปอย่างรวดเร็ว เวลาไม่ได้ผ่านเลยไปอย่างช้าๆ แต่ที่เรารู้สึกว่าช้าหรือเร็วนั้น มันอยู่ข้างในใจของคนๆนั้นว่าเป็นคนใจร้อนหรือใจเย็น คนใจร้อนเวลามักผ่านไปอย่างช้าๆ คนใจเย็นเวลามักผ่านไปอย่างรวดเร็ว


"คนเรามักคิดว่าเวลาเคลื่อนผ่านจากตัวเราไป แต่แท้ที่จริงแล้ว ตัวเราเองต่างหากที่ค่อยๆเคลื่อนจากตัวเวลาไป"