นาฬิกาทราย-นาฬิกาตาย

หากเปรียบชีวิตของคนเราก็คงคล้ายกับนาฬิกาทราย ทรายที่อยู่ที่สูงค่อยๆไหลลงสู่ที่ต่ำเมื่อไหลลงไปหมด สุดท้ายก็จะเหลือเพียงแค่ความว่างเปล่า แต่ก่อนที่จะเหลือเพียงแค่ความว่างเปล่า ระหว่างนั้นเราเต็มที่กับชีวิตแล้วหรือยัง? เราทำตามฝันได้สำเร็จแล้วหรือยัง? เราลองเดินตามความฝันสักครั้งบ้างหรือเปล่า? เราทำอะไรเพื่อคนอื่นสักครั้งสองครั้งบ้างหรือเปล่า? ฯลฯ หากยังชีวิตก็คงไม่ต่างอะไรกับนาฬิกาตาย ถึงแม้จะมีพลังถ่านอยู่เต็มเปี่ยมก็ตามที



ถึงแม้ฝันของเรายังไม่เป็นจริง ถึงแม้เราจะยังไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต อย่างน้อยๆเราควรทำอะไรเพื่อคนอื่นสักครั้งในชีวิต เวลาเราล้มลงแล้วมีคนที่ไม่รู้จัก ไม่เคยคุยกันสักครั้ง ยื่นมือมาประคองเราให้ยืนขึ้นมา เชื่อไหมว่า เราจะจดจำภาพนั้นไปจนวันตาย และนั่นก็ทำให้เราได้รู้ว่า แท้จริงแล้วในจิตใต้สำนึกของมนุษย์ทุกคนพร้อมที่จะช่วยเหลือมนุษย์ด้วยกันอยู่ตลอดเวลา แม้จะพูดกันต่างภาษา อยู่ต่างถิ่นกันก็ตาม มนุษย์ไม่ได้โหดร้ายอะไรเลย เหตุและปัจจัยแวดล้อมต่างๆต่างหากที่ทำให้บางคนต้องโหดร้ายและบางคนที่โหดร้ายนั้น ถ้ามองจากมุมกว้างก็เป็นเพียงแค่จุดเล็กๆจุดหนึ่งเท่านั้น ยังมีคนต้องการความช่วยเหลืออีกตั้งหลายจุด ทำไมเราถึงไม่มอง ไม่มีอะไรยากเลย ก็แค่มองข้ามสิ่งไม่ดีเล็กๆไป

เราควรเรียนรู้ในสิ่งที่ควรจะมองข้ามไปบ้างก็ได้ มิใช่ความโหดร้ายของบางคนเท่านั้น หากแต่เป็นข้อเสียของใครบางคน หรือ อะไรที่ดูแล้วขัดหูขัดตา แล้วหันกลับมามองคนที่อยู่ข้างหลังเราหรืออยู่ต่ำกว่าเราบ้าง บางทีการเีรียนรู้ที่จะมองข้ามอาจทำให้ชีวิตเราสดใสขึ้น มีความสุขเพิ่มขึ้นก็ได้

..........

..........

..........

แต่มิใช่แค่มองเขาอย่างเดียว......



..... บางทีชีวิตก็ไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้ว่า ชีวิตคืออะไร? เกิดมาทำไม? ..... !!

ชีวิตก็คล้ายกับ "นาฬิกาทราย" แต่ถ้าชีวิตหนึ่งไม่ทำอะไรเพื่อคนอื่นเลย ชีวิตก็คล้ายกับ "นาฬิกาตาย"