ตา

มีใครบางคนกล่าวไว้ว่า “ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ” ใช่ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ ดวงตาของใครบางคน สามารถทำให้หัวใจของใครอีกคนละลายได้ ทั้งๆที่อากาศก็ไม่ได้ร้อน แต่หัวใจกลับละลายเพราะดวงตาคู่นั้น มิใช่อากาศร้อน……

ผมยังคงสงสัยอยู่ว่า ดวงตาทำให้เรารับรู้ถึงความรู้สึกของใครบางคน ไม่ว่าจะเป็น สุข ทุกข์ เหงา เศร้า ฯลฯ เรารับรู้ได้อย่างไรกันทั้งที่เขาก็ไม่ได้บอกเรา มนุษย์รับรู้ได้อย่างไรกันน่ะ ความเร็วในการรับรู้เท่าไรกันน่ะ เท่าแสงหรือเร็วกว่าแสงหรือเปล่า



นี่เองที่ผมได้เรียนรู้สัจธรรมอยู่อย่างหนึ่ง หลายคนคงเคยได้ยินคำว่า “ดั่งกันและกัน” รู้สึกว่าจะเป็นท่าน ติช นัท ฮันห์ เคยพูดคำนี้อยู่บ่อยๆ เพราะดวงตาของเขามาเปิดหน้าต่างให้หัวใจของเรา เปิดรับรู้ถึงความรู้สึกของคนอื่นโดยอัตโนมัติ แววตาของบางคนทำให้เรารู้สึกเศร้า แววตาของบางคนทำให้เรารู้สึกมีความสุข แววตาของบางคนทำให้เราตกหลุมรัก และยังมีอีกมากมายที่ยังไม่ได้กล่าว

เพราะเราทุกคนเชื่อมโยงกัน รับรู้ถึงความรู้สึกของกันและกันผ่านดวงตา ธรรมชาติสร้างดวงตามาให้เรามองเห็นมนุษย์ร่วมโลก มองเห็นความลำบากของคนอื่น เพื่อจะให้เราเข้าไปช่วยเหลือเขา ธรรมชาติไม่ได้สร้างดวงตามาให้เรามองเห็นตัวเองเพื่อเห็นแก่ตัว แต่ธรรมชาติสร้างดวงตามาให้เห็นคนอื่น เพื่อช่วยเหลือคนอื่นต่างหาก

ความมหัศจรรย์ของดวงตา ทำให้ฉันได้รู้ว่า เธอรู้สึกอย่างไร ณ ตอนนี้ เศร้าอยู่หรือเปล่า เหงาอยู่หรือเปล่า สุขอยู่เหรือเปล่า ทุกข์อยู่หรือเปล่า

“เพราะดวงตาเชื่อมเราทุกคนเข้าด้วยกัน มิใช่เชื่อมกันด้วยเชือก หากแต่เป็นความรู้สึก”