ระหว่างทาง

คนที่มีความฝันก็มีจุดหมาย จึงเก็บกระเป๋าใส่ความหวัง ออกเดินทาง คนที่ยังไม่มีจุดหมาย ก็เริ่มสร้างความฝัน มีจุดหมาย เตรียมเก็บกระเป๋าใส่ความหวัง ออกเดินทาง มีใครบางคนกล่าวไว้ว่า "ชีวิตคือการเดินทาง"

ใช่ ชีวิตคือการเดินทาง

เดินไปยังจุดหมายปลางทาง ปลายทางที่ไม่มีกำหนดว่าจะถึงเมื่อไหร่ วันไหน เวลาใด ปลายทางของแต่ละคนยาวไกลไม่เท่ากัน เพราะความฝันของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ชีวิตคือการเดินทาง แต่จะมีสักกี่ชีวิตกัน ที่ไปถึงฝัน ถึงจุดหมายปลายทาง บางคนมีความฝันแต่ไม่เคยออกเดินทางตามหามัน บางคนออกเดินทางตามหามันทั้งชีวิตก็ยังไปไม่ถึงจุดหมายปลายทางสักที บางคนฝันเป็นจริงถึงจุดหมายปลายทางแล้ว แต่ก็สร้างฝันสร้างจุดหมายปลายทางใหม่เพราะยังไม่รู้จักกับคำว่า "พอ"



ถ้ากิเลสยังหนาอยู่ก็ไม่มีวันมองเห็นคำว่า "พอ" หรอก

แต่จะมีประโยชน์อันใด หากถึงจุดหมายปลายทาง แต่กลับไม่ได้เหลียวมอง เก็บภาพความสวยสดงดงามระหว่างทางเลย ปลายทางจะมีค่าได้อย่างไร หากไม่รู้เลยว่า "ระหว่างทาง" เกิดอะไรขึ้นบ้าง ปลายทางจะมีค่าได้อย่างไร หากมองไม่เห็น แม่เฒ่าเดินหาบขายขนมโบราณ ลุงข้างทางนั่งปิ้งไข่ขาย คนขายลูกชิ้น คนขายหมูปิ้ง ข้างทาง ยิ้มออกมาให้กัน ยิ้มต้อนรับลูกค้า อย่างมีความสุข

มีความสุขกว่าความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของบางคน

หากมีความฝันก็เก็บกระเป๋ายัดใส่ความหวังแล้วออกเดินทาง ไม่ต้องเป็นกังวลหรอกว่าจะถึงจุดหมายหรือไม่ เพราะค่าของมันอยู่ที่ก้าวแรกของเรา จุดหมายปลายทางอาจไม่ได้สวยงามอย่างที่เราคิด ระหว่างทางสวยงามกว่าที่เราคิดเยอะ

หากใครยังไม่มีความฝันก็รีบสร้างมันขึ้นมา ระหว่างทาง รอคุณอยู่เสมอ

"จุดหมายปลายทางเป็นแค่แรงจูงใจให้เราออกเดินทาง ระหว่างทางต่างหากเล่า ที่รอคอยให้เราได้ชื่นชมความงาม"