เพื่อน คือ กำแพง

          มีใครบางคนเคยกล่าวไว้ว่า "เพื่อน คือ คนแรกที่ทำให้เรารู้จักกับความรัก นอกจากคนในครอบครัว" อยากรู้จริงๆว่าในโลกนี้มีใครสักกี่คนที่ไม่เคย "แอบรักเพื่อน" อยากรู้จริงๆว่าทำไมการรักเพื่อนถึงทำให้เรารู้สึกผิด เพราะอะไรกันแน่ หลายคนผ่านมาปีแล้วปีเล่ายังคงรักเพื่อนคนเดิมอยู่แม้ว่าเขาจะมีใครบางคนแล้ว หรือแม้ว่าเขาจะแต่งงานมีครอบครัวแล้ว อาจเป็นเพราะเราเข้ากันได้ดี พูดภาษาเดียวกัน คุยกันได้ทุกเรื่อง ผูกพันสนิทแนบแน่น แบ่งสุข ปรับทุกข์ บางคนยอมเสียคนที่ใช่ไป เพื่อเก็บคำว่าเพื่อนไว้ตลอดไป อาจคือการเสียสละอย่างหนึ่งก็ได้ หลายๆอย่างต้องมีคนสอน แต่ความรักไม่ต้องมีใครสอนเราก็รักเป็น ไม่มีใครรักไม่เป็นหรอก เพื่อนคือมิตรภาพที่ดีที่สุดในโลก แต่ก็เป็นศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของความรักเช่นกัน มิใช่ความรักแบบเพื่อนแต่เป็นความรักแบบหนุ่มสาว ภายนอกเป็นเพื่อนรักกันต้องแอบเก็บรักไว้ในใจ ดูเหมือนเป็นอะไรที่เจ็บปวดอยู่เหมือนกัน เลือกยากเหมือนกัน ถ้าบอกรักไปโอกาสอาจเป็นไปได้เท่าๆกัน ระหว่างปฏิเสธกับตอบรับ ทว่าใครหลายคนเลือกที่จะไม่บอกออกไป เพื่อนอาจหอมหวานกว่าคนรักก็ได้ การได้คุย ได้ใกล้ชิด กับคนที่เราแอบรักทุกวันก็เป็นเสน่อย่างหนึ่งของความรักได้เหมือนกัน มิตรภาพคงอยู่จนเราสิ้นชีพ รักคงอยู่กับเราชั่วนิรันดร์
       
          คำว่า "เพื่อน" จึงเหมือนเป็น "กำแพง" ขวางกั้น "คนรัก" ทั้งที่อยู่ใกล้กันแค่เอื้อมแต่คว้าไม่ได้ คนรักทั้งที่อยู่ไกลกันสุดฟ้ายังมาเจอกันและรักกันได้แต่ลึกๆข้างในเพื่อนยังคงแอบซ่อนอยู่้เคียงข้างคนรัก บางทีแค่มองตาก็รู้ว่าเราคิดกันมากกว่าเพื่อนต่างฝ่ายต่างแค่มีกำแพงขวางกั้นเท่านั้นเอง และต่างฝ่ายต่างก็ไม่กล้ากระโดดข้ามกำแพงไปอีกฝากฝั่งหนึ่ง มันอาจมิใช่กำแพงที่สูงอะไรมากนัก ความรัก ความผูกพันจากเพื่อนสวยงามและยั่งยืน ความรัก ความผูกพันจากคนรักก็งดงามอีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งอาจจะสั้นหรือยาวก็ขึ้นอยู่กับคนสองคนและปัจจัยอีกหลายๆอย่าง แต่เพื่อนไม่ต้องพึ่งปัจจัยอื่นๆมากมายเท่าไหร่ก็ยืนยาวได้ ความรักแบบหนุ่มสาวถ้าสามารถหลอมรวมคำว่าเพื่อนเข้ามาได้คงยืนยาวได้เช่นกัน จะมี "คู่รัก" สักกี่คู่กันที่เป็นได้ทั้งเพื่อนและคนรักได้ในเวลาเดียวกัน จะมี "เพื่อนรัก" สักกี่คู่กันที่กลายมาเป็นคนรักกัน เพื่อน คือ กำแพง ที่สวยงาม เป็นกำแพงที่น่ามอง คนรัก คือ กรงขัง ที่งดงาม เป็นกรงขังที่น่าอยู่ กรงขังที่มีกำแพงล้อมรอบ ก็น่าจะอบอุ่นดี ดีกว่าไม่มีกำแพงล้อมรอบ ที่สำคัญเวลาเราเสียใจ เจ็บปวด จากคนรัก อย่างน้อยเราก็ยังมีเพื่อนเป็นที่พัก คนมีที่พักย่อมอุ่นใจกว่า คนไม่มี เราอาจรักกันไม่ได้ แต่เราได้คุยกันตลอดไป อาจเจ็บช้ำบ้างในบางเวลา เป็นแค่ส่วนน้อยนิด ความสุขย่อมมีมากกว่า