ความคิด

          เราอยากเป็นอิสระ เราอยากล่องลอยได้เหมือนนก อิสรภาพคือสิ่งที่เราถามหา แต่น่าแปลกยิ่งเราต้องการมันมากเท่าไร เรากลับยิ่งรู้สึกว่าไม่เป็นอิสระมากเท่านั้น ราวกับว่า ยิ่งต้องการอิสระ ยิ่งสร้างกรงขังให้กับตัวเอง อาจเป็นเพราะความคิด ความคิดก็เหมือนดาบสองคม ด้านหนึ่งสร้างสรรค์ ทำให้เราอยู่รอดมีชีวิตต่อไปได้ อีกด้านหนึ่งก็ทำให้เราอัตตาพอกหน้าขึ้น มองไม่เห็นความจริงแท้มากขึ้น ความไม่เป็นอิสระก็เกิดขึ้น แล้วเราก็พยายามค้นหาความเป็นอิสระโดยลืมนึกไปว่า ความคิดของตัวเราเองนั่นแหละ ที่เป็นตัวปิดกั้นความเป็นอิสระจากตัวเอง ที่เรามักจะมองข้ามมันไปอยู่เสมอ เพราะอะไรที่ใกล้ตัวหรืออยู่กับตัว เรามักจะมองมันไม่เห็น

          เพราะเราไม่ได้มองโลกแบบที่มันเป็น เพราะเราตามความคิดของตัวเองไม่ทัน เพราะเราหลงยึดติดอยู่ในความคิดของตัวเอง ว่ามันถูกต้องดีที่สุดแล้ว เราเลยไม่ฟังความคิดเห็นของใครทั้งนั้น นั่นก็เท่ากับการปิดกั้นกักขังตัวเองแล้ว พระพุทธเจ้าเคยตรัสไว้ว่า “สิ่งที่เราคิดย้ำๆซ้ำๆ เรามีโอกาสที่จะเป็นอย่างนั้น” เรอเน เดการ์ต เคยกล่าวไว้ว่า “เพราะฉันคิด ฉันจึงมีอยู่” เราคิดแบบไหนเราก็เป็นแบบนั้น เราทำอะไรเราก็ได้แบบนั้น

                         " ไม่มีใครทำร้ายเราได้บ่อยเท่ากับความคิดของเราเอง"