ฝากจ่ายด้วยค่ะ

          ผมนั่งรถเมล์สายหนึ่งก็ปกติไม่มีอะไรพิเศษ สักพักก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่ง เธอยื่นเงินให้กับผู้หญิงอีกคนหนึ่งซึ่งมิใช่เป็นกระเป๋ารถเมล์ แล้วเธอก็เอ่ยขึ้นว่า "ฝากจ่ายด้วยคุ่ะ" รถเมล์จอดป้าย เธอรีบวิ่งลงจากรถเมล์ไป เป็นภาพที่ผมเห็นแล้วรู้สึกประทับใจ อาจมิใช่การกระทำที่ยิ่งใหญ่อะไร แต่มันก็เป็นการแสดงความซื่อสัตย์ที่ยิ่งใหญ่อยู่เหมือนกัน

          สะท้อนให้เห็นความซื่อสัตย์ในมุมเล็กๆของสังคมเมืองใหญ่ หากผมเป็นผู้หญิงคนนั้นผมอาจจะไม่จ่ายหรือไม่ฝากใครจ่ายแทนผมก็ได้ ในเมื่อกระเป๋ารถเมล์ไม่มาเก็บตังค์ ในโลกใบนี้ที่สื่อมักสะท้อนภาพสังคมในแง่ร้ายเสียเป็นส่วนใหญ่แท้ที่จริงภาพความโหดร้ายที่เราเห็นในสื่ออาจเป็นเพียงแค่ 1 เปอร์เซ็นต์ ก็ได้



          ความดีงามในอีกหลายมุมในโลกใบนี้ที่เราอาจไม่เคยเห็นอาจมีอยู่มากมายก็ได้ แท้จริงแล้ว ความดีงาม ความโหดร้าย ในโลกใบนี้ ไม่มีใครรู้ได้แน่นอนหรอกว่ามันมีอัตราส่วนเท่าไรกันแน่ ถ้าเราพบเจอบ่อยก็อาจเปลี่ยนมุมมองให้มองโลกใบนี้ไม่โหดร้ายเกินไปก็ได้

ผมกำลังจะลงจากรถเมล์ ผู้หญิงคนที่รับฝากจ่ายแทน กำลังยื่นเงินนั้นใ้ห้กระเป๋ารถเมล์ "มีคนฝากจ่ายค่ะ" ผมก้าวลงจากรถเมล์คันนั้นไป........

                   "โลกคือเรา เราคือโลก เราพบเจออะไรแบบไหนโลกเราก็เป็นแบบนั้น"