Fast,Slow,Pause

ชีวิตในยุคดิจิตอลอะไรๆก็เร็วไปหมด อาหารฟาร์ตฟูด อินเทอร์เน็ต(3G) และอะไรต่อมิอะไรต่างก็มุ่งไปที่ความเร็วด้วยกันทั้งนั้น เรานึกถึงแต่ความเร็วจนมันฝังรากลึกลงไปกลายเป็นนิสัยของเราทุกคนไปแล้ว "ปลาใหญ่กินปลาเล็ก" อาจใช้ไม่ได้ผลในยุคนี้แล้ว คนเก่ง ฉลาด อาจไม่ได้การันตีถึงความสำเร็จ คนที่ไม่ฉลาดหากลงมือทำล่วงหน้าคนฉลาด 1 วัน อาจหมายถึงความสำเร็จ


ทุกสิ่งทุกอย่างต่างก็มุ่งหน้าไปที่ความเร็ว แน่นอนสิ่งที่จะต้องตามมาคือ "ใจ" ใจเราก็จะต้องเร็วตามไปด้วย ใจเร็วมันก็เป็นบ่อเกิดของความใจร้อน ใจร้อนมันก็ทำให้เรารออะไรนานๆไม่ได้ รถติดไฟแดงไม่กี่วินาที ใจก็ร้อนรนจะเป็นจะตายแล้ว ใจร้อนก็เปิดช่องว่างให้ทุกข์ได้แทรกสอดเข้ามาได้อย่างง่ายๆ

เราใช้ชีวิตกันเร็วเกินไปหรือเปล่า? เรากินกันเร็วเกินไปหรือเปล่า? เราตัดสินใจอะไรกันเร็วเกินไปหรือเปล่า? เร็วจนเราลืมไปว่าชีวิตสามารถรื่นรมชื่นชมกับความสวยสดงดงามของชีวิตได้ โดยการกดปุ่ม "Slow" ให้กับชีวิตบ้าง เราก็จะได้เจอกับความเบิกบานของชีวิตได้อย่างง่ายดาย ถ้าอยากเจอกับความสุขที่สุดยอดกว่านั้น ชีวิตก็ยังมีปุ่ม "Pause" ให้เราได้กด หยุดชั่วคราว ปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่างลงชั่วคราว ให้ชีวิตได้สัมผัสกับความสุขที่แท้จริงบ้าง เราอาจหยุดถาวรไม่ได้ เราอาจปล่อยวางถาวรทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้ ทำให้ได้แค่ชั่วคราวก็ยังดี ได้สัมผัสแค่ชั่วคราว ยังดีกว่า ไม่ได้สัมผัสกับมันเลย...

      "ชีวิตไม่ได้มีแค่ปุ่ม "Fast" ปุ่มเดียว มันยังมีปุ่ม "Slow" ปุ่ม "Pause" ที่รอเราเข้าไปกดมันอยู่"

No comments:

Post a Comment