เสียงที่อยากได้ยินตลอดไป

ในโลกที่เรายังเป็นเด็กเสียงปลุกที่เราได้ยินเป็นประจำและในความรู้สึกตอนนั้นเป็นเสียงปลุกที่เราไม่อยากได้ยินเป็นที่สุดคือ..เสียงแม่

ในโลกที่เรายังเป็นผู้ใหญ่ในวัยที่ยังทำงานอยู่เสียงปลุกที่เราได้ยินเป็นประจำและในความรู้สึกตอนนี้เป็นเสียงที่เราไม่อยากได้ยินเป็นที่สุดคือ..เสียงนาฬิกาปลุก

ตอนเป็นเด็กหลายๆคนคงเคยโดนแม่ปลุกให้ลุกจากที่นอนในทุกๆเช้า ปลุกเพื่อให้เราลุกขึ้นไปโรงเรียนไปเรียนหนังสือมีอนาคตที่ดีในวันข้างหน้า เชื่อเหลือเกินว่าหลายๆคนคงเคยแกล้งว่าปวดหัว ปวดท้อง ไม่สบาย อ้างอะไรต่อมิอะไรอีกสารพัด เพียงเพื่อให้ได้มาซึ่งการไม่ได้ไปโรงเรียน เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ขี้เกียจ และพานให้เราต้องเกลียดเสียงแม่ไปด้วย เกลียดโดยไม่มีอคติใดๆ เกลียดที่ขัดใจเราเฉยๆ เป็นความเกลียดที่แสนจะบริสุทธิ์ที่สุด แต่น่าแปลกน่ะครับ วันที่ไม่ได้ไปโรงเรียนหรือวันหยุดเสาร์ อาทิตย์ เรากลับตื่นตั้งแต่เช้า โดยที่แม่ไม่ต้องมาคอยปลุกเหมือนวันจันทร์ ถึง ศุกร์ เลย .....



เมื่ออนาคตที่ดีในวันข้างหน้ามาถึง เรียนจบรับปริญญา เข้าสู่ในโลกของการทำงาน เป็นการก้าวมาจากโลกของเด็กมาสู่อีกโลกหนึ่งที่เรายังไม่คุ้นเคยนัก และแม่ก็ได้หมดหน้าที่ไปหนึ่งอย่างนั่นก็คือ ปลุกเราให้ลุกจากที่นอน แต่เราก็ยังไม่หลุดพ้นจากเสียงที่คอยปลุกเราอยู่ดี เสียงปลุกที่เข้ามาแทนเสียงแม่ นั่นคือ เสียงนาฬิกาปลุก เสียงที่ทำให้เราต้องสะดุ้งตื่นในทุกๆเช้า เชื่อเหลือเกินว่าหลายๆคนคงเคยขอนอนต่ออีก 10 นาที หรือ 15 นาที บางคนก็ขอต่อไปเรื่อยๆเป็นครึ่งชั่วโมง เพียงเพื่อให้ได้ซึ่งการนอนต่ออีกสักพัก อีกสักหน่อยก็ยังดี เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ขี้เกียจ และพานให้เราต้องเกลียดเสียงนาฬิกาปลุกไปด้วย แต่นี่คือการเกลียดที่มีอคติ ไม่อยากไปทำงาน แต่ก็ต้องไปทำไม่งั้นก็ไม่มีอะไรกิน เป็นการไม่อยากทำงานของคนที่อาจยังไม่ได้ทำงานที่ตัวเองรัก ที่ตัวเองชอบจริงๆ แต่จำเป็นต้องทำเพื่อเลี้ยงชีพตัวเองไปก่อน เลยต้องทำให้เราต้องคอยพึ่งนาฬิกาให้คอยปลุกและเราก็ขอนอนต่ออีกสักพักเพื่อปลุกพลังใจให้สู้กับงานต่อ มันจะเป็นอย่างนี้ในทุกๆเช้าที่เราจะไปทำงาน แต่น่าแปลกน่ะครับ ในวันหยุดทำงานเรากลับตื่นตั้งแต่เช้า โดยที่นาฬิกายังไม่ทันได้ปลุกเลย .....

เมื่อก้าวเข้าสู่วัยทำงานถึงตอนนี้ผมถึงได้รู้ว่า เสียงที่ไม่อยากได้ยินในตอนเช้าเมื่อยังเป็นเด็ก กับ เสียงที่ไม่อยากได้ยินในตอนเช้าเมื่อเป็นผู้ใหญ่ เสียงที่น่าฟังและไพเราะที่สุด และเป็นเสียงที่อยากได้ยินตลอดไปก็คือ เสียงแม่ปลุก นั่นเอง เป็นเสียงปลุกที่มีแต่ความห่วงใย ใส่ใจในทุกอิริยาบถของเรา มันช่างต่างกับเสียงนาฬิกาปลุก ราวฟ้ากับเหว .....


"โตขึ้นถึงได้รู้ว่า เสียงแม่ปลุกในตอนเช้า ไพเราะกว่านาฬิกาปลุกตั้งเยอะ"