น้ำกับคลื่น

น้ำถ้าราบเรียบนิ่งสงบ ผู้คนก็จะเรียกว่าน้ำ น้ำถ้าไม่ราบเรียบกระเพื่อมกราดเกรียว ผู้คนก็จะเรียกว่าคลื่น น่าแปลกเหมือนกันที่สองชื่อทั้งน้ำและคลื่นต่างก็เป็นสิ่งเดียวกัน แค่น้ำเปลี่ยนรูปไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง มนุษย์เราก็ตั้งชื่อให้มันใหม่เสียแล้ว และยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่มันเป็นสิ่งเดียวกันแต่มนุษย์เราก็ตั้งชื่อให้มันเสียใหม่

สุข-ทุกข์ ต่างก็เป็นสิ่งเดียวกัน อารมณ์ดี-อารมณ์โกรธ ต่างก็เป็นสิ่งเดียวกัน และที่ยังไม่ได้กล่าวอีกมากมาย ล้วนเป็นสิ่งเดียวกัน แค่มันเปลี่ยนรูปจากรูปแบบหนึ่งไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่งเท่านั้นเอง เป็นไปไม่ได้เลยที่คนเราจะมีความสุขและความทุกข์เกิดขึ้นพร้อมๆกันในเวลาเดียวกัน และนั่นก็เป็นตัวบ่งชี้ได้ดีที่เดียวว่ามันเป็นสิ่งเดียวกัน



การที่คนเราตั้งชื่อให้มันใหม่ทำให้เรารู้สึกว่า น้ำกับคลื่น เป็นคนละอย่างกัน ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน แต่ถ้าเราไม่ยึดติดกับชื่อที่มันฝังอยู่ในจิตใต้สำนึกของเรามานานแสนนาน ลองมองคลื่นในมุมมองใหม่ โดยใช้สายตาที่เรียกว่า สติ มองอย่างลึกซึ้งเข้าไปในตัวคลื่นแล้วเราก็จะเห็นน้ำได้อย่างชัดเจนแม้ว่าน้ำนั้นจะไม่ราบเรียบกระเพื่อมกราดเกรียวอยู่ก็ตาม

ในเวลาที่เราโกรธ เราทุกข์ ลองมองย้อนกลับที่ตัวเราเองโดยใช้สายตาที่เรียกว่า สติ พินิจพิเคราะห์ให้ดีว่า ความโกรธ ความทุกข์ นั้น แท้จริงแล้วไม่ได้เกิดจากสิ่งเร้าภายนอกเลย มันเกิดจากภายในตัวเราล้วนๆ สิ่งเร้าภายนอกเป็นแค่เหตุและปัจจัยรองเท่านั้น เพราะถ้าเราสามารถหยุดภายในของเราที่จะไปทำปฏิกิริยากับสิ่งเร้าภายนอกได้ เราก็จะสามารถหยุดวงจรของความโกรธ ความทุกข์ได้ แน่นอนไม่ใช่แค่ความโกรธ ความทุกข์เท่านั้น ทุกสิ่งทุกอย่างเราก็สามารถหยุดมันได้หมด


"น้ำถ้าราบเรียบนิ่งสงบ ผู้คนก็จะเรียกว่าน้ำ น้ำถ้าไม่ราบเรียบกระเพื่อมกราดเกรียว ผู้คนก็จะเรียกว่าคลื่น"